él/ella/usted se hubiera amurrado/hubiese amurrado
nosotros/as nos hubiéramos amurrado/hubiésemos amurrado
vosotros/as os hubierais amurrado/hubieseis amurrado
ellos/ellas/ustedes se hubieran amurrado/hubiesen amurrado
Imperativo
Presente
(tú) amúrrate
(usted) amúrrese
(nosotros/as) amurrémonos
(vosotros/as) amurraos
(ustedes) amúrrense
negativo
(tú) no te amurres
(usted) no se amurre
(nosotros/as) no nos amurremos
(vosotros/as) no os amurréis
(ustedes) no se amurren
Gerundio
Simple
amurrándose
Compuesto
habiendo amurrado
Participo
Pasado
amurrado
Exempel på konjugering av verbet Amurrarse
Infinitivo Presente: Amurrarse después de una mala semana en el Hotel Borbollón es algo que Magda Rincón se permite solo unas horas antes de volver a sonreír.
Infinitivo Compuesto: Después de haberse amurrado toda la tarde por el frío madrileño, la valparaísense preparó un té con leche y se puso a releer Cien años de soledad.
Indicativo Presente: A veces, cuando los trámites del hotel se acumulan, la gerente del Borbollón se amurra un momento en la oficina antes de salir a atender con su mejor sonrisa.
Indicativo Pretérito perfecto: Anna reconoce que Magda se ha amurrado más de una vez cuando la nostalgia de Valparaíso aparece sin avisar en medio de un lunes gris.
Indicativo Pretérito imperfecto: De niña, la chilena se amurraba junto al cerro cada vez que el verano terminaba y el primer viento frío llegaba desde el Pacífico.
Indicativo Pretérito pluscuamperfecto: Mincho ya se había amurrado en un rincón del jardín del Borbollón cuando Magda llegó con su taza de té a hacerle compañía.
Indicativo Pretérito indefinido: La trasnochadora se amurró la tarde entera cuando supo que el vuelo a París salía con doce horas de retraso.
Indicativo Futuro: Si el Carnaval de Barranquilla termina sin que pueda ir este año, Magda se amurrará exactamente cuarenta minutos y luego empezará a planificarlo para el siguiente.
Indicativo Futuro perfecto: Para cuando Tim llegue al Hotel Borbollón con sus disculpas, la coach de español ya se habrá amurrado y desamurrado dos veces.
Indicativo Condicional: Cualquier otra persona se amurraría semanas enteras con esa noticia, pero la madrileña de adopción no acostumbra a quedarse mucho tiempo en la tristeza.
Indicativo Condicional perfecto: Magda se habría amurrado más si Anna no hubiera aparecido con medialunas y una propuesta de clase de salsa improvisada.
Indicativo Futuro próximo: Los padres de Magda en Valparaíso dicen que su hija se va a amurrar cuando lea que su hermano menor se muda también al extranjero.
Indicativo Presente continuo: La amiga de Anna se está amurrando en recepción porque el único vuelo disponible a Bilbao sale demasiado temprano para una trasnochadora declarada.
Subjuntivo Presente: Anna no quiere que Magda se amurre sin decirle nada; prefiere que vengan la pena y el té con leche juntos y en buena compañía.
Subjuntivo Pretérito perfecto: El chef del Hotel Borbollón lamenta que la coach de español se haya amurrado justo el día en que tenía preparada una barbacoa sorpresa en el jardín.
Subjuntivo Pretérito imperfecto: Sus hermanas en Miami y Londres le pedían siempre que no se amurrara sola, que las llamara cuando la melancolía del mar se le metía adentro.
Subjuntivo Pretérito pluscuamperfecto: Ojalá la valparaísense no se hubiera amurrado tanto aquella noche en el País Vasco, porque el paisaje al amanecer sobre el mar era exactamente lo que necesitaba ver.
Imperativo Simple: «Amúrrate si necesitas, pero solo un rato», le dice Anna a Magda con una taza de té ya preparada sobre la mesa de la cocina del hotel.
Imperativo negativo: «No te amurres, Magda, que Mincho te está mirando con cara de necesitar caricias urgentes», le susurra el chef desde la puerta del jardín.
Gerundio Simple: Amurrándose en silencio frente a la bahía imaginada que solo existe en su memoria, la chilena encuentra a veces el camino de vuelta a sí misma.
Participo Pasado: Amurrada apenas un momento en el sofá con Cien años de soledad sobre el pecho, Magda Rincón volvió a ser ella misma antes de que terminara el capítulo.
Om du har problem med det spanska verbetAmurrarse, kan du kolla in våra lektioner i spanska online!
Vatefaireconjuguer är ett gratis online verbböjningsverktyg skapat av Gymglish. Gymglish grundades 2004 och skapar roliga, personliga online språkkurser: Kurser i engelska, spanska, tyska, franska, italienska och mer. Böj alla spanska verb (i alla grupper) i alla tempus och modus: Indicativo, Subjuntivo, Imperativo, Futuro perfecto, Condicional, Pretérito imperfecto, Pretérito pluscuamperfecto, presente med mera. Är du osäker på hur du böjer det spanska verbet Amurrarse? Skriv bara in Amurrarse? i sökfältet för att se hur det böjs på spanska. Du kan också böja en hel mening, till exempel ”böj ett verb!”. För att förbättra din stavning erbjuder Gymglish även onlinekurser i spanska och ger dig tillgång till många spanska grammatikregler för att lära dig språket.
Våra online verktyg för att böja verb: Böjning av franska verb , Böjning av tyska verb, Böjning av italienska verb och Böjning av engelska verb (oregelbundna engelska verb, modala engelska verb).
Ladda ner våra verbböjningsverktyg utan kostnad:
Upptäck våra språkkurser helt gratis
10 minuter om dagen, skräddarsydda för att du ska behärska ett språk och dess kultur: engelska, spanska, italienska osv.